Someone's crying in the wind

2010-01-27T18:39:00.002+03:30

صدای کلید می آید. صدای کلید پدرم که در را می خواهد باز کند و به دنبالش جریان بی دریغ نور که به درون فرو می ریزد. بوی نرگس می آید. بوی نرگس و دود و دستهای کودکان بازیگوشی که هرگز نرگسی نخواهند فروخت.و پلکهای بسته ی من لحافی خواهد بود برای همه ی کلیدها و نرگس های جهان که زیرش سرشار شویم از جشنواره ی بوها و صداها.

2009-08-19T07:22:00.001+04:30

لحظه هایی که جلویی چشمانت قطره قطره می چکندو قطره هایی که از چشمانت ذره ذره تبخیر می شوند

2009-06-23T07:56:00.002+04:30

غم سنگینی است. ثقیل برای درک و هضم من ساده دل. انگار که امید واهی بسته باشی به فردایی که به دیروز ختم شود. و ناگهان تصویر نگاه خودت را ببینی در چشم های بهت زده ات که با امید به هیچ می نگرند. چه تحقیر آمیز می تواند باشد این تصویر و چه سوزناک آهی که از پس آن می آید.و من هنوز امیدم به لحظه ایست که آه سوزناکم این پرده های هیچ را بسوزاند و حتا راضی به آنم که هر آنچه از پس پرده می آید ببینم و از این

2009-01-21T07:52:00.000+03:30

نه شعری برای سرودن باقی مانده و نه اینکه شعری تا به حال سروده شده باشدآوای سکوت است که در گوش های پر از اشکم طنین افکندهو حتی سقف هم شعری برای گفتن ندارد

2008-08-22T20:42:00.001+04:30

فریبم می دهید.دروغین است دستهاتان!

2008-07-29T02:20:00.001+04:30

مثل فرود آرام یک برگ روی رودیکه می رود تا انتهای شوریدگی هستی،لبخند می زنم!به ناله های مضطربی که در هوا می خروشند.که هزار تکه خواهند شدو غرق خواهند شد میان بالادهای پر فراز و نشیب شوپنو خاطرات داغ تابستانهای کودکی ام.

2008-07-18T21:55:00.002+04:30

چه انتظاری می توان از روزهایی داشت که با خبر مرگ شروع می شوند؟!و شب هایی که در سکوت سنگین ابرها تمام می شوند؟!مدت هاست که «فردا» معنی خودش را از دست داده.هر روز همان دیروز است و انگار واقعاً‌ همان دیروز است. مدام گم می شوم میان صفحات زندگی. داستانی که ندارد جز ملالت، همان بهتر که گم شوم در تاریکی و سکوت این صفحات خالی میان فصل ها!

2008-02-13T09:06:00.001+03:30

رقص باشکوهی است شخم زدن صخره های سیمانی، هارمونیک با بسامد یک ضربه در هر 20 سال و یک آه در هر ثانیه.و در نهایت آب خواهیم شد و روان خواهیم شد و شخم زده خواهیم شد اما هرگز در صخره ها حل نخواهیم شد زیرا که ما از جنس شکایتیم و صخره ها از جنس صبر.

2008-01-13T04:45:00.000+03:30

گم شده ایم.سرگردان،دراین ظلمت تلخ.«ماه را دادیم به شب های تار»و ظلمت حاصل شد،از این بخشش بی پروایانه.

2007-11-21T08:43:00.000+03:30

وهم انگیز مثل صدای زنگ ساعتی که سالها پیش دورش انداختی،و رقیق و خیال انگیز مثل صدای کنترباس از پس هم همه ی مردمان این کافه که تویش نشسته ام.

2007-10-17T08:42:00.000+03:30

همیشه همان جا نشسته اند و به چشمانم زل می زنند.مخاطبان مدام در حال تغییر _ هر روز احمقی دیگر همان جا نشسته و به حرف هایم گوش نمی کند.حرف هایم را قطع نمی کنم اما. توضیح اضافه چه فایده؟!هر روز ادامه ی داستان دیروز.یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود ...

2007-06-25T22:25:00.000+03:30

چقدر مزه ی مرگ می دهد این هوا! می نوشمش تا انتها.باور می کنی که چه تنگ است این آسمان که ابتدایش را به انتهایش بافته اند؟!به تنم نمی رود این زندگی.پاره پاره می شود.

2007-06-13T19:55:00.000+03:30

شاید روز دیگری در شهری در آن سوی آب ها.شاید من نبودم با من و فقط آوای سهمگین باد بود با من.شاید روز دیگری، لبخندی لابلای برگ هایی که زیر خاک های تابستان پنهان کرده بودم.

2007-05-19T17:33:00.000+03:30

پس از این همه پیش رفتن ها،این است همه چیزی که برایم باقی مانده: هوای ابری مثل طعم تلخ و شیرین یک خیانت.دیگر حتی جرات نمی کنم به گذشته ها نگاه کنم.لحظه های ناگهان سکون،لحظه های غلیظ و چسبناکی که حالم را به هم می زنند و تمام زندگی ام شده اند.دلیلی برای گریز پیدا نمی کنم...

2007-04-03T18:55:00.000+03:30

هم آوایی مقدس لب های خشکیده از سکوت،و جریان خونین زندگی به مرگ،پیر می شویم و صدای ثانیه ها همچنان زنگ می زند در گوش های ناشنواترمان!

2007-01-22T21:57:00.000+03:30

کافی است به اندازه ی کافی خاطره داشته باشی که بشود درشان غرق شد! آن وقت است که زندگی ات از دو قسمت واقعیت سنگین و سیاه و خاطرات سبک و روشن تشکیل می شود. و به این مازوخیست ابدی دچار می شوی که حسرت گذشته هایی که هیچ وقت وجود نداشته اند را بخوری!

2006-12-11T07:11:00.000+03:30

همه جا و همه کس و همه چیز یخ زده است و حتی سکوت هم یخ زده، جعبه ی چوبین پوسیده ای را می کشد به دنبال خود که با طناب ضخیم سنگینی به گردنش آویزان است. جعبه را می کشد و دور دایره هایی می چرخد که همه جا و همه کس و همه چیز در آن یخ زده است. و باز هم همه ی کبریت هایش را برای آب کردن یخ ها سوزاند، دخترک کبریت فروش احمق، جعبه خالی از کبریت ولی همچنان سنگین، به دور دایره های پر تقاطع می چرخد و

2006-11-11T23:42:00.000+03:30

اسمش تنهایی نیست. بدبختی هم نیست. یه نکبت خاصیه که دیگه واقعاً جنده شده اما روش کم نمیشه! شاید اسمش اشتباهی بودنه که دلیلش احتمالاً مازوخیسمه! افسرده ای چون ناموفقی یا ناموفقی چون افسرده ای؟ هیچ کدوم رفیق! افسرده و ناموفقی چون مغرور و از خودراضیی! حالا این که از چیه خودت این همه راضیی دیگه واقعاً نمیشه حدس زد. شاید از افسردگیه احمقانت! و اشک ها همین طور می ریزن و می ریزن و می ریزن تا دق کنی و

2006-11-02T00:05:00.000+03:30

از من متنفر باشید چون به واقع شما را به بازی گرفته ام. مگر زندگی چیزی بیشتر از بازی های مسخره ایست که هرگز تمام نمی شوند؟! من از همان آغاز بازنده ی مطلق این بازی بودم! از من متنفر باشید! اما بدانید که من هم به همان اندازه به بازی گرفته اید. دروغ، دروغ، دروغ هایی که می شنوم. دروغ، دروغ، دروغ هایی که هیچ وقت یاد نمی گیرم چگونه باید گفته شوند! گناه من حماقت است و تاوانش همان خود گناه است.

2006-10-13T01:30:00.000+03:30

و بازگشت بزرگ رخ مي دهد. به آرامي زير پوستم را خيس مي كند و من با حلقي گرفته و تنفري کهنه مي ميرم اين گوشه, بي کس.به سلامتي بازگشت اين مرض قديمي! تا هميشه مست مي شوم و تا هميشه خيره مي مانم به ستارها ي کمرنگ اين شهر.

2006-07-04T00:00:00.000+03:30

هر چقدر هم اينجا بنشينم و با صدار بلند زار بزنم، پری مهربان نخواهد آمد تا با چوب جادويش مرا راهی ضيافت پسر حاکم کند. و مقصر خودم هستم چون اين بار پاک اميدم را از دست داده ام!من می مانم و صدای هق هق و شايد گاهی پرستوهايی که از کوچ زمستانی باز مانده اند.

2006-06-03T15:36:00.000+03:30

هميشه بشينيم و منتظر پايان باشيم. هميشه شروع کنيم در حالی که نقشه ی‌تمام کردنش را می کشيم!خواهم رفت و خواهم برگشت.خواهی ماند و خواهی ماند.ای کاش هُلم می دادی آن قدر محکم که به آسمان برسم! ای کاش هُلت می دادن آنقدر محکم که صدای باد گوشت را پر کند.خواهی رفت و خواهم برگشت.خواهی برگشت و خواهم رفت.و در آن لحظه ی تلاقي، من باز هم ستم می کنم! می ترسم. می ترسم اين آخرين بار باشد.خواهم رفت و خواهم

2006-01-22T23:20:00.000+03:30

اين قطره های چشم همه بهانه است. اشک چشمانم تمامی ندارد! خيره می مانم...خيره! می ترسم اگر چشمانم را ببندم، اگر ببندماشک چشمانم تمامی ندارد، رو به رو خم می شود و فقط رنگ ها می مانند.کاش می توانستم مثل تو از قلب شکسته ام فرياد بکشم!

2006-01-20T19:55:00.000+03:30

وقتی آنقدر پير می شوی که خيلی راحت به همه می گويی که دوستشان داری، وقتی خيلی صادقانه تر دروغ می گويی (چون چيزی برای از دست دادن نداری! و نه چيزی برای به دست آوردن ( گرچه هيچ وقت هم نداشتی ( وقتی زندگی ات مثل پرانتز های تودرتويی می شود که تمامی ندارند (پرانتز هايی که بی هيچ دليلی به جای نقطه و ويرگول و علامت سؤال پشت سر هم می آيند)))))))))) .

2005-11-17T22:40:00.000+03:30

و در آن لحظه که از بازی کردن ایستادند بی آنکه قصه به پایان رسیده باشد, چه بی احساس بلند شدیم و بی کف زدن تنهایشان گذاشتیم. درد صحنه های بی دلیل بیشتر از اشک های نیامده نبود! چه می توان گفت؟! چه باید کرد؟! وقتی هنوز شکوفه ها به درون شاخه ها می رویند.

2005-11-13T23:26:00.000+03:30

زوال تأسف بار کلام و عشق من به سکوت در هم مخلوط می شوند. گره می خورند. و در اين ميان نگاه منتظرم به دستانی که نمی نويسد و دهانی که نمی جنبد.ريشه که نباشد درخت می خشکد، آب که نباشد جلبک می ميرد.من که از همان اول جنازه ای خشکيده بودم.امان! امان از آن روزی که از ترس بوی گند مغزم، سرم را به زمين نکوبيد! جمجمه ام را له نکنيد!

2005-10-25T13:20:00.000+03:30

همان بهتر که تک تک ورق های این صحنه را پاره کردم.ورق پاره های معلق, عجیب دور سرم می رقصند! عجیب خفه می شوم وقتی با آهنگ تپش مغزم نوسان می کنند!هرقدمی که بر می دارم به دنبال من کشیده می شوند. اما دریغ از کلمه ای که به خاطربیاورم.اسیر صحنه ای می شوم که مثل باران های تابستان بی موقع است."مُردم! مُردم! مُردم! "صدایم لای ورق

2005-07-02T23:47:00.000+04:30

ای کاش با پرندگان به تماشای آبهای سپيد رفته بودم!هر چه صدايشان کنی بيشتر گره می خورند، بيشتر جواب نمی دهند.ای کاش قورباغه ها مرا در شوريدگی شبانه شان راه می دادند!

2005-06-09T22:11:00.000+04:30

من مسئول مرگ نهنگ های غمگينی که خودکشی می کنند نيستم!..... فراموش نکنيد که دوستتان داشتم!( يعنی جای گشاد تری پيدا نمی شود که بتوان راحت نفس کشيد؟!)

2005-06-09T22:07:00.000+04:30

من مثل يک اقدامِ ناموفق خودکشی تحقير شده و قابل ترحمم! من مثل دست هايم که موقع خواب مشت می شوند و مثل دندانهايم که فشرده می شوند، غمگين و دردناکم.و هر روز که می گذرد محکم تر و محکم تر اين سينه بند بی مصرف را می بندم تا قلبم ناگهان نيافتد، تا به اميد جايی گشادتر ترکم نکند.

2005-03-19T00:29:00.000+03:30

بار ديگر رضايت می دهم معشوقه ی کاغذی ويولن زنی در خيابان فرشته باشم.روزها هر دو کار می کنيم، او صدای ويولن را به نازلترين قيمت ها به ناشنوايان چاق و چرب می فروشد و من روی يک بيلبورد تبليغاتی مردم را به خوردن زهرمار دعوت می کنم. و شب ها هر دو خاموش می شويم،بی آنکه توانسته باشم از حصار اين دو بُعد کاغذی ببوسمش!

2005-03-19T00:27:00.000+03:30

پی به اصالت اين ثانيه های داغ نبردند و در کلاف سردی از نااميدی گم شدند.

2005-02-01T21:09:00.000+03:30

اگر فقط يک دليل به من بگويی که اين يک تکرار نيست، ادامه می دهم.فراموش کن! همان طور که پرستو ها هر سال فراموش می کنند، همه جای دنيا به يک اندازه سرد است.همان طور که وقتی بچه ها دستشان به شير دستشويی رسيد، چارپايه را فراموش می کنند.فراموش کن!چاره ای جز اين نيست.و گرنه تکرار خفه کننده ی ثانيه ها ديوانه ات می کند. ديوانه تر...

2005-01-17T21:45:00.000+03:30

اون:سلام!‌ خوبی؟ حالت بده، نه؟من:من... خوب نيستم،نه نيستم.اون:چرا؟ باز چی شده؟من:(اه...چه سؤال مسخره ای! اين آدم واقعاً احمقه!) هيچی، نمی دونم.اون:ای بابا تو هم که همش ناراحتی! بيخيال يه کم خوش بگذرون!اين دنيا ارزش....من:(ای کاش که خفه شی!‌ واقعاً حرفات اشکمو در مياره..اه...)آره! اون:اصلاً گوش نمی کنی! ــــ سکوت ميکند. ــــمن:(ای خدا!! که می دونم نيستی، من چه مرگمه؟؟ چی کار کنم ؟! دلم ميخواد با

2005-01-05T19:58:00.000+03:30

عجيبه که رياضی دان ها نمی تونن «نقطه» رو تعريف کنن!! نقطه همون جاست که اسکيمو ها به طرفش پرواز کردند.يه جايی وسط آسمون، همون جا که آخرين اسکيمو محو شد. نقطه همه ی اميد يه پاره خطه.يه پاره خط که هر چقدر هم تنها باشه مطمئنه دو نقطه هستن که ازش مراقبت می کنن. نقطه همون جاست که من تموم ميشم و تو شروع نمی شی.

2004-12-18T01:36:00.000+03:30

اون قدر تنهايی که بايد از خودت يه بت بسازی، بپرستيش ، ايمانتو از دست بدی ، با خودت دوست بشی ،با خودت قهر کنی ، دوباره آشتی کنی ، حالت از خودت به هم بخوره و در نهايت از پوچی همه ی اين کارا ، سرتو بذاری رو شونه ی خودت و تا ابد گريه کنی!

2004-11-30T17:14:00.000+03:30

It's a fucking time of year! نمی دونم اين توده ی لجن چيه که جمجمم ازش محافظت می کنه؟ واقعاً اين کار لازمه؟نگرانم.واقعاً نگرانم که اگر سرمو بکوبونم تو صندلی، بوی گند و کثافت همه جا رو برداره!!يکی نيست؟! يکی نيست به من بگه: ای جهت گيرنده با بادهای وزان! يه کم خودت باش! خودت.ممنونم!واقعاً ممنونم که هيچ وقت هيچ دوستی نداشتم.نمی دونم از کی ولی خيلی ممنونم!لطفاً مراقب من باشيد! لطفاً مزاحم من باشيد!

2004-11-20T22:13:00.000+03:30

حيف است خاک زمين، که به من آلوده شود.من که حجمی بی وزن از کثافتم.

2004-10-27T19:47:00.000+03:30

جدايی از لحظه ای شروع شد که نوشته ها از پايين به بالا حرکت می کردند.اگر دستهايت را با تمام زور ناچيزی که داری روی گوشهايت فشار بدی باز هم صدای تنهايی را می شنوی. و تنهايی سياه نيست بلکه صورتی است. گاهی آبی، گاهی سبز.مثل لباس زيبای خفته که در شب عروسيش مدام رنگ عوض می کرد و اين فقط دل جادوگرها رو خوش ميکرد! چون تمام حواس زيبای خفته به صدای گام هايش هنگام رقصيدن بود. و ترتيب گام های دختری

2004-10-11T22:23:00.000+03:30

خدا دو خط موازيه که به هم نمی رسند!

2004-09-19T19:23:00.000+04:30

جلب توجه مهمترين ويژگی بشره و جلب ترحم مزخرف ترين فعاليتش! و در ضمن خراب کردن پل ها پشت سر طوری که راه بازگشت نباشه بيشترين تفريحش.

2004-09-19T16:53:00.000+04:30

من يه عقده ای بد بختم! می دونم! ولی لطفاُ تو اينو به من نگو!!

2004-09-12T18:06:00.000+04:30

-اين تصاويرن که جلو و عقب ميرن يا منم که دارم تاب می خورم؟!؟-فرقی نداره!‌ چون حرکت نسبيه.-اوه چرا فرق داره آقای انيشتين! فرق داره! فرقشو کسايی ميدونن که ساعتها يه گوشه ميفتن بدون اينکه پديده ای روشون تاثير داشته باشه.

2004-09-06T01:32:00.000+04:30

مدام دنبال تصويرم تو چشمای ديگران ميگردم! ديگه خستم.

2004-08-23T14:34:00.000+04:30

دست هايت را از من پاک کن! گر چه عين نجاست پاک نمی شود ولی شايد روزی ....شايد روزی آن چنان در ميان اشکهايم حل شدم که سياهی درونم ديگر ديده نشد.سياهی درونم...سياهی درونم که دستانت را آلودست.دستان پاک و بی گناهت را .دستانت...دستانت! که مرا شکست و چشمانم که همچنان می نگرد...چشمانم که پر از تصوير دستان آلوده ی توست.دستهايت را پاک کن تا در اشک هايم حل شوم.

2004-08-22T12:31:00.000+04:30

جلوی اين همه پيچيدگی و سختی يه حقيقت سادست ! و تو هميشه ترجيح ميدی از اين حقيقت ساده عبور کنی و خودت رو تو کلاف های در هم پيچيده ی دروغ و ظاهر گره بزنی!

2004-08-06T14:58:00.000+04:30

لعنت بر اين چرخه ی متناوب که توش گير کردم!

2004-08-02T22:45:00.000+04:30

اگه تنهايی رو تو چشام ميبينی مطمئن باش که تنهام! اگه آرزو می کنی از تنهايی بميرم بدون که از تنهايی ميميرم!

2004-07-16T20:42:00.001+04:30

حتماً اين حسو تجربه کردين که وقتی از يه جای گرم به يه جای سرد ميرین ناگهان احساس می کنيد که يه جور انرژی داره آروم آروم از بدنتون خارج ميشه! و احتمالاً بعضياتون اينم تجربه کردين که وقتی يه گوشه ی خيلی گرم نشستين باز هم اين طوری ميشين! تخليه! يه احساس بد ,از انرژی خالی می کنه!! .و من الآن روزهاست که بدون انرژی يه گوشه افتادم

2004-07-06T11:20:00.000+04:30

در سکون ملالت بار اقيانوس، در حسرت توفانی سهمگين،قطره قطره از چشمهايم به اين آبهای عقيم می افزايم.

2004-07-03T13:51:00.000+04:30

ای کاش صدامو ميشنيدی! ای کاش صدات می کردم! ای کاش حداقل وجود داشتی!!

2004-07-03T00:38:00.000+04:30

دل منو کسی نشکونده، من ناگهان متوجه شدم که اصلاً دل ندارم!

2004-06-28T01:52:00.000+04:30

جادوگر! ‌جادوگر مهربون که درست به موقع به داد سيندرلا رسيدی!‌ به داد منم برس!! بيا که خيلی دلم ميخواد سرمو بزارم رو پاهات و زار زار گريه کنم.

2004-06-21T19:06:00.000+04:30

می دونم که بايد تکون بخورم.اين کلمه ی"محنت" چه عميقه! چقدر معنی رو ميرسونه، فکر کنم به خاطر سوزناک گفتن "ح" باشه.اون قدر تکون نخوردم که حالا تبديل به يه سنگ شدم،روی يه کوه نه چندان بلند.يه سنگ که دلش ميخواد به ابرا بگه که نرن! که ببارن! ولی فقط داره رفتن ابرا رو تماشا می کنه و اشک می ريزه.و مدام اين "ح"ی محنت سوزناکتر ميشه.

2004-06-15T00:29:00.000+04:30

ماليدن پنير روی بيسکوييت، يه تُف به اولش يه تُف به آخرش، گاز زدن بيسکوييت، دنبال يک نقطه ی روشن بودن، سر کشيدن چای، بی تفاوتی، ريختن پنيرها روی ميز، به هر بهانه ای دق کردن،‌پرت شدن کارد روی زمين، خيس شدن چشمها، شکستن، خرد شدن، سکوت.

2004-06-07T18:45:00.000+04:30

وقتی تصويری که در تمام اين سالها از خودت ساختی، ناگهان فرو ميريزه، ...رنج می کشي.درد بی هويتی.

2004-05-30T00:47:00.000+04:30

هنگامی که به پوچی مبهم قدمهايم پی بردم ،ایستادم. و حالا که خون در رگهايم متوقف شده، درد می کشم! آيا اين همه ی دليل حرکت شماست؟

2004-05-20T00:18:00.000+04:30

اون لحظه ای رو که پاهاتو رو زمين گذاشتی به خاطر بسپار!چون ديگه هرگز نمی تونی پرواز کنی.>

2004-05-15T16:02:00.000+04:30

من مثل يه تيکه آشغالم که از سطل آشغال بيرون افتادم! جايی که بايد باشم نيستم و به هر طرفی که مردم شوتم کنن پرت ميشم.اگه يه آشغال بی خاصيتم خوشحال باش! چون حداقل بوی گند نمی دم.

2004-05-07T16:19:00.000+04:30

چه قدر دلم بارون می خواد! بارون زياد که خيس خالی بشم.هوا هم گرم باشه،مثل آفريقا! نمی دونم چرا تازگيا اين همه دلم واسه آفريقا تنگ ميشه!! همش ياد موقعی ميافتم که گورخرها کنار آبگير کر کر می خنديدن.لعنتيا هيچ وقت مسواک نمی زدن ولی دندوناشون از من که هر شب مسواک می زنم بهتر بود،واسه همينم اصرار داشتن نيششون تا ته باز باشه! انگار حالم خوب نيست.

2004-05-01T14:28:00.000+04:30

دشواری وجود را بر دوش می کشم،و صدای خود را می شنوم!

2004-05-01T14:04:00.000+04:30

زندگيه عجيبيه! مثل هوای ابری.يه جوری که همش فکر می کنم دارم خواب می بينم.فکر می کنم هيچی واقعی نيست.شايد چون هيچی واقعاً عميق نيست:نه درد،نه رنج،نه خوشی.مثل يه تيکه گوشت افتادم اين گوشه از دنيا و فقط به تصاويری که از جلوم رد ميشه نگاه می کنم،هر از گاهی پلک می زنم، شايد بعضی اوقات لبخند!شايد بعضی اوقات اشک! ولی هيچ کدومش از اشک و لبخندی که موقع ديدن يه فيلم به سراغم مياد واقعيتر نيست. دلم می خواد

2004-04-23T23:37:00.000+04:30

يه موقعی عاشق اين بودم که يه جا وايسم،محکم و استوار و باد توی موهام بوزه. يه مدتی هم عاشق اين بودم که پرواز کنم و سرعت داشته باشم ،‌پام رو زمين بند نباشه. اما حالا فکر می کنم به يه جور آرامش مداوم و ابدی احتياج دارم. شناور روی آب با چشمان بسته طوری که گرمای آفتاب رو روی پلکام احساس کنم.معلق بودن اين خاصيت رو داره که با وجود بی وزنی نسبی يه چيزی رو زيرت احساس می کنی، آرومی و هر طرف که موجا هلت بدن

2004-03-13T20:04:00.000+03:30

حالا که سنگين می شوم، پر، مملو از سخنان نگفته، راحتتر غرق می شوم.

2004-02-21T15:19:00.000+03:30

آيا آواهايی که به سختی شنيده می شوند، انعکاس صدای برخورد اشک های کودکی ام با جعبه ی مداد رنگی نيست؟!

2004-02-16T20:11:00.001+03:30

نمی دونم چقدر درسته! عاشق کسی باشی که وجود نداره!؟!

2004-01-16T21:54:00.000+03:30

نمی دونم چمه! يه جورايی حالم گرفتست اما افسرده نيستم.دنبال يه ذره تنوعم که هيچ جا نيست.دنيای غريبيه آدم می مونه چی کار کنه اگه خودتو بگيری می گن "اه اه دختره چه چسه! "اگه با همه بگی بخندی می گن "اه اه دختره چه آويزونه وله !"نمی دونم ديگه يه جورايی هر روز بيشتر تو خودم جمع ميشم.تنها تر .با اين آدما هيچ حال نمی کنم اما نمی خوام از دستشون بدم چون تمام کسایی هستن که من دارم.اين طوريه که روز به روز

2003-12-29T16:24:00.000+03:30

Flying started a search to no avail a light that shines behind the veil trying to find it and all around us everywhere is all that we could ever share if only we could see it feel there's truth that's beyond me life ever changing weaving destiny and it feels like i'm flying above you dream that i'm dying to find the truth seems like your trying to bring me down back down to earth

2003-12-24T21:40:00.000+03:30